DST 50.27km
Czas 03:05
V_AVG 16.30km/h
Sprzęt Velli
Aktywność Jazda na rowerze

kapliczka Maria Hilf

Poniedziałek, 25 maja 2026 · dodano: 26.05.2026 | Komentarze 5

Dawno nie byłam przy kapliczce Maria Hilf w Piekarach Śląskich. Trasę znowu mi randomowo wyznaczył Komoot, trochę mnie denerwuje, że nie umiem momentami "ręcznie" poprowadzić trasy. Może gdzieś tam ta funkcja jest, bo na Alltrails zrobili jakąś aktualizację i też automatycznie wytycza drogę. Tym razem w Nakle Śląskim trochę zrobił mnie w bambuko i chciał po chaszczach poprowadzić.

kibice w Nakle Śląskim © szczypiorizka

wyremontowana wieża © szczypiorizka

jeszcze tu tylko nasrać na środku © szczypiorizka

Na szczęście to był tylko jeden fragment trasy przy pałacu. Potem już było ciekawie.

wapienniki w Nakle Śl. © szczypiorizka

Widzę pociąg, myślę Kolzwer205 🙂

z dedykacją dla Kolzwera205 © szczypiorizka

Trasa bardziej wymagająca niż ta z niedzieli, więcej podjazdów. Najpierw umordowałam się w Radzionkowie jadąc ul. Księżogórską i po parku. Potem już koło Kopca Wyzwolenia też trochę się namęczyłam.

Kopiec Wyzwolenia © szczypiorizka

Bazylika w Piekarach Śl. © szczypiorizka

Wysiłek się opłacił. Przy garażach koło Rezydencji Luxury Hotel pojawiły się nowe (z zeszłego roku) murale.

zeszłoroczne funkel nówki © szczypiorizka

zeszłoroczne funkel nówki © szczypiorizka

zeszłoroczne funkel nówki © szczypiorizka

Jadąc w kierunku pól, mijają mnie co rusz samochody. Myślałam, że to albo do jakiejś firmy, bądź też nowy jakiś skrót trasy. Okazało się, że w tym dniu miało się odbyć nabożeństwo majowe przy kapliczce.

szykują się na majowe © szczypiorizka

Z chęcią bym została, swego czasu szukałam informacji, kiedy się odbywają tu nabożeństwa, ale bez skutku. Na szczęście jedna pani mi wytłumaczyła, kiedy mam się spodziewać jakiś "wydarzeń" przy kapliczce i gdzie szukać. W tym dniu bym musiała czekać około pół godziny, dla mnie to za długo, jeszcze mnie czekała przeprawa przez Bytom, bo oczywiście jak jest możliwość wracam inną trasą. Za rok postaram się tu ponownie pojawić, by uczestniczyć w nabożeństwie.
Po dotarciu na ulicę Piekarską widzę jakiś duży czarny dym. Myślę sobie pożar, tylko co mogłoby się palić (albo jak śmieszkuję -> wybierają papieża). Okazało się, że kopcił zakład pogrzebowy. Być może odbywała się czyjaś kremacja, ale dym był dosyć poważny.
Na ul. Odrzańskiej znowu łapię malunki Deana.

na ul. Odrzańskiej © szczypiorizka

na ul. Odrzańskiej © szczypiorizka

na ul. Odrzańskiej © szczypiorizka

na ul. Odrzańskiej © szczypiorizka

na ul. Odrzańskiej © szczypiorizka

na ul. Odrzańskiej © szczypiorizka

na ul. Odrzańskiej © szczypiorizka

W sumie nie kojarzę, abym tą ulicą kiedyś jechała. Nawet spoko, tylko pod górkę 😆 Gdy dojechałam do Strzelców Bytomskich uśmiechnęłam się pod nosem, bo ulica oznaczona znakiem -> Droga bez przejazdu, asfalt kładli na skrzyżowaniu. Zonk dla niektórych "cwaniaków", którzy na Odrzańskiej zignorowali znak (był wskazany objazd) i musieli zawracać. Ja uznałam, że pojadę na pałę, najwyżej rower pod pachę i jazda po trawie 😛 Zjechałam na szutrową drogę i udałam się w kierunku Dąbrowy Miejskiej. Tam zielonym szlakiem PTTK aż na Segiet. Na osiedlu zrobiłam kolejną rzecz, której nie lubię, a pewnie przez wakacje będę często robić- dokrętkę na chama, by dobić do 50 km 🤦
W domu poczułam ogromną różnicę między niedzielnym wypadem, a tym poniedziałkowym. Niby też 50 km, ale bardziej wymagające i więcej czasu mi to zajęło. Więcej wymagających wzniesień. No dobra, też przystanki na zdjęcia malunków zrobiły swoje 😛

Kategoria murale

DST 50.86km
Czas 02:25
V_AVG 21.05km/h
Sprzęt Velli
Aktywność Jazda na rowerze

cztery stanice

Niedziela, 24 maja 2026 · dodano: 24.05.2026 | Komentarze 8

W piątek ładna pogoda, ale wykorzystałam te popołudnie na nie rowerowe zwiedzanie sądów w Bytomiu oraz w Tarnowskich Górach, w ramach "Noc otwartych Sądów". Bardzo ciekawe wydarzenie. Już dawno chciałam zwiedzić budynek sądu w Bytomiu, bo ma bardzo ładnie dziedziniec wewnętrzny. Przy okazji zobaczyłam efekt końcowy murali, które są w przejściu podziemnym w Bytomiu przy dworcu PKP.

w przejściu podziemnym w Bytomiu © szczypiorizka

dziedziniec sądu w Bytomiu © szczypiorizka

pies Straży Granicznej © szczypiorizka

Sobota upłynęła zaś pod hasłem- basen, a potem leżing i smażing kiełbaski na RODOS :-)
Została niedziela na rower :P Wybrałam się na cztery stanice.

mostek to podstawa © szczypiorizka

w lesie © szczypiorizka

Pogoda bardzo dopisała, Tak też pomyślało sporo innych rowerzystów i pieszych spacerowiczów, których mijałam na całej trasie.

pierwsza stanica © szczypiorizka

Nie fotografowałam za dużo, bo standardowo czas mnie gonił, po południu grałam koncert 😉

druga stanica © szczypiorizka

przy stanicy © szczypiorizka

trzecia stanica © szczypiorizka

Trasa na Kalety- Zielona, mogę powiedzieć, że bajka, bardzo przyjemnie się jechało, w ogóle nie odczuwałam, że kilometry lecą. Kilka odcinków było piaszczystych, a na początku, jeszcze na Pniowcu trochę kamieni, bo przygotowali drogę pod wycinkę lasu.

fancy zdjęcie © szczypiorizka

żeby było że jechałam na kole © szczypiorizka

Trasę sprawdziłam pod kątem tych pierońskich kilometrów, które będę zbierać od lipca, dziękuję wszystkim, którzy będą trzymać za mnie kciuki 😁

dworek Donnersmarcków © szczypiorizka

Garbaty Mostek © szczypiorizka

Ładnie uporządkowali ten teren przy Garbatym Mostku, w sensie, że porządną kładkę dali. Tej najnowszej, piątej stanicy nie zdobyłam, bo jest ona po całkiem innej stronie Kalet.

Kuźnica Małego Janisza © szczypiorizka

czwarta stanica © szczypiorizka

na trasie © szczypiorizka

Jestem bardzo zadowolona z tej trasy, jest świetna. Na Chechle tłok, standardowo, piesi którzy rozwalają się na całej szerokości asfaltu, rowerzyści niedzielni, rowerzyści zapierdzielający, dzieci, hulajnogarze. Do wyboru, do koloru- czyli masakra.

Tłumy na Chechle © szczypiorizka

Kategoria wokół TG

DST 28.39km
Czas 01:23
V_AVG 20.52km/h
Sprzęt Kross Esker 5.0
Aktywność Jazda na rowerze

Rowerem po przerwie deszczowej

Wtorek, 19 maja 2026 · dodano: 19.05.2026 | Komentarze 4

Cały zeszły tydzień praktycznie padało, było brzydko i zimno. Dobrze, że na wyjazd do kopalni w Bełchatowie (nie rowerowo), był całkiem znośnie, sucho, więc błota na dole dziury nie doświadczyliśmy.
Dziś nareszcie wyszło słońce i nawet wiatru jakoś specjalnie nie było. Udałam się na Chechło, by po jego okrążeniu udać się do Miasteczka Śląskiego.

park linowy © szczypiorizka

park linowy © szczypiorizka

Była to raczej dzida, bez zbędnego zatrzymywania się, chyba, że na podziwianie parku linowego, który powstał na skraju Zalewu. Bardzo duży, fajny, no ale ja z moim durnym lękiem wysokości raczej sobie nie skorzystam xD
W Miasteczku Śl. złapałam szlak zielony PTTK, by dojechać do Pniowca.

w lesie © szczypiorizka

Fajna trasa, którą mogę spokojnie rozszerzyć o kilkanaście dobrych kilometrów w kontekście lipcowo-sierpniowego łapania kilometrów po koszulkę :P W zeszłym roku zrobiłam 500 kilometrów i dostałam bidon. W tym roku postanowiłam, że będę robić momentami bezsensowne wypady, z hasłem "po koszulkę" -byleby ją zdobyć ( a zeszłoroczne były bardzo ładne, teraz sądzę, że skoro mamy 500-lecie miasta to będą jubileuszowe z jakimś ślicznym wzorem).

Kategoria wokół TG

DST 46.59km
Czas 02:10
V_AVG 21.50km/h
Sprzęt Velli
Aktywność Jazda na rowerze

Krywałd

Niedziela, 10 maja 2026 · dodano: 10.05.2026 | Komentarze 6

Zachciało mi się na Krywałd pojechać i narysowałam z pomocą Komoota ślad. Jeszcze się tej aplikacji uczę, jak ją optymalnie wykorzystywać 🙂 Ogółem dosyć ciekawie mnie poprowadziła, szczególnie jeśli chodzi o odcinek Strzybnica- Mikołeska. Nawet ciekawy był, mniej uczęszczany, ale od Mikołeski do Bruśka, to było kilka odcinków mocno kamienistych, zobaczę czy da znaleźć jakieś alternatywne drogi w tamtym rejonie :P Szczegółową mapkę można znaleźć na Stravie.

punkt czerpania wody © szczypiorizka

O dziwo, ostatnia prosta leśna aż do kościoła w Bruśku jest w dosyć dobrym stanie. Jednego roku był piach, innego ostre kamienie, a w tym roku już te kamienie były uklepane, że dało się w miarę po tym przejechać.

kościół w Bruśku © szczypiorizka

Na Krywałdzie można rzecz tłumy ludzi, ciężko było jakiekolwiek zdjęcie zrobić, aby nikt za mną nie krzyczał, że RODO (chociaż wg prawa to jeśli na zdjęciu jest powyżej 2 osób to można robić fotki bez pytania, a jak ktoś zacznie pyszczeć, to wtedy tę osobę można zblurować).

Mała Panew © szczypiorizka

Dwie szybkie fotki i udałam się w kierunku krzyża i ławeczki.

Krywałd i kupa ludzi © szczypiorizka

szybkie zdjęcie dowodowe © szczypiorizka

Nawet tam, przy dawnej osadzie, byli rowerzyści. Ładna pogoda to i ludzie wyszli do lasu.

nawet ławeczka zajęta © szczypiorizka

No nic, fotka zrobiona i dzida do Koszęcina. Momentami na trasie ciasno. Tuż przed wiaduktem, skręciłam w kierunku na Kalety. Tam zrobiłam zdjęcie remontu mostu nad Małą Panwią.

Kalety dokumentacyjnie © szczypiorizka

Droga powrotna do domu to dalej dzida, w kierunku na Mikołeskę, by potem jeszcze zajrzeć na działkę. Udało się- tata jeszcze tam siedział, więc można było sobie wspólnie posiedzieć i poodpoczywać.

Kategoria dalej od TG i okolic, samotnie

DST 22.81km
Czas 01:12
V_AVG 19.01km/h
Sprzęt Kross Esker 5.0
Aktywność Jazda na rowerze

spacer po Reptach Śląskich

Sobota, 9 maja 2026 · dodano: 10.05.2026 | Komentarze 4

W końcu będę na bieżąco z wpisami na blogu :) ogarnięcie cyklu chorwackiego zajęło mi trochę czasu 😉
Do rzeczy. W ramach obchodów 500-lecia nadania praw miejskich Tarnowskim Górom, mamy różnego rodzaju imprezy i atrakcje, jedną z nich jest cykl spacerów po wszystkich dzielnicach miasta. Postanowiłam pojechać do Rept Śląskich, gdzie miały oprowadzać moje koleżanki z kopalni, przewodniczki PTTK. Start przy kościele św. Mikołaja.

Kościół św. Mikołaja w Reptach Śl. © szczypiorizka

koleżanka przewodniczka opowiada © szczypiorizka

Kościół ładnie odnowiony.

ambona i jej detale © szczypiorizka

herb Donnersmarcków © szczypiorizka

malunki w kościele św. Mikołaja © szczypiorizka

malunki w kościele św. Mikołaja © szczypiorizka

W ogrodzie farskim znajduje się największy i najstarszy kasztan jadalny w Polsce. Przy różnych okazjach, jest możliwość degustacji tychże kasztanów (np. dożynki czy inne festyny przy parafii). Tamtejszy proboszcz również jest pszczelarzem i można zakupić u niego miód 😁

największy i najstarszy kasztan jadalny w Polsce © szczypiorizka

Przewodniczki bardzo ciekawie opowiadały o różnych miejscach i zabytkach, które znajdują się na dzielnicy. Często przejeżdża się obok jakiegoś budynku, domu i nawet nie zdaje sobie człowiek sprawy jaka historia się za nim kryje. Ssamo położenie Rept Śląskich, dawniej tuż przy granicy polsko- niemieckiej już daje asumpt (o matko, co za słowo 😂) do ciekawych, a czasem niestety trudnych historii.

szyb Karlik (sztolniowy szyb maszynowy nr 22) © szczypiorizka

stop degradacji zabytków © szczypiorizka

Tarnowskie Góry, historia w pigułce i mocnym uproszczeniu: srebro, maszyna parowa, Donnersmarckowie, powstania śląskie, II WŚ, Tragedia Górnośląska. Pod tymi hasłami Repty Śl. również mogą się podpisać i powiedzieć-> tak było.

szyb Karlik (sztolniowy szyb maszynowy nr 22) © szczypiorizka

Oprowadzanie kończymy pod remizą strażacką. Ciekawostka, tamtejsi strażacy posiadają bardzo starą sikawkę strażacką, którą można oglądać podczas pochodu gwarkowskiego 😊.

gwarek z Rept Śląskich © szczypiorizka

Kategoria krótki wypad, wokół TG

DST 9.32km
Czas 00:35
V_AVG 15.98km/h
Sprzęt Velli
Aktywność Jazda na rowerze

z ojcem

Wtorek, 5 maja 2026 · dodano: 10.05.2026 | Komentarze 4

Dopiero we wtorek udało mi się ogarnąć po urlopie na tyle, aby wyjść na rower. Na luzie z ojcem, cel Boruszowiec i lody w Perełce

kulturalnie © szczypiorizka

Kategoria krótki wypad, w towarzystwie

DST 23.37km
Czas 01:44
V_AVG 13.48km/h
Sprzęt Velli
Aktywność Jazda na rowerze

Chorwacja dzień siódmy, epilog i podsumowanie

Piątek, 1 maja 2026 · dodano: 09.05.2026 | Komentarze 7

Wiatr nie odpuszczał, był to powód dla którego zostaliśmy w Starym Gradzie, nie ruszyliśmy na kolejną wyspę (miała być Solta). Wobec tego przewodnicy przygotowali dla nas alternatywną trasę po wyspie Hvar.

na trasie © szczypiorizka

Taka "zapchajdziura", byle coś pokręcić na rowerze.

taka atrakcja © szczypiorizka

W dodatku wycieczka ta obfitowała w jakieś awarie rowerowe czy też gubienie grupy. To sprawiło, że trasa została okrojona- musieliśmy się na odpowiednią godzinę stawić w marinie, by zapakować rowery na statek.

na trasie © szczypiorizka

lotnisko w polu © szczypiorizka

Po południu dopłynęliśmy do Trogiru. Według oferty wycieczki, powinniśmy czas ten spędzić w Splicie, ale tamtejszy port jest w remoncie.

Północna Brama i św. Jan z Trogiru © szczypiorizka

W tym dniu mieliśmy zaplanowane zwiedzanie miasta wraz z przewodniczką, nim jednak to nastąpiło, trochę sami eksplorowaliśmy uliczki. Udało mi się zwiedzić z koleżanką Twierdzę Kamerlengo. Dobrze, że do mnie dołączyła- miałabym problem zejść z murów po schodach 😆

w Twierdzy Kamerlengo © szczypiorizka

Twierdza Kamerlengo © szczypiorizka

widok na marinę w Trogirze © szczypiorizka

W trakcie spaceru złapałam jeszcze jedno graffiti

jeszcze jedno graffiti © szczypiorizka

detal © szczypiorizka

Podczas zwiedzania miasta wraz z przewodniczką, trafiliśmy na ciekawe wydarzenie. Mianowicie w pobliskiej katedrze miał miejsce ślub, a goście (wraz z przypadkowymi turystami) czekając aż para młoda wyjdzie z kościoła, zebrała się przed wejściem i zaczęła śpiewać różne chorwackie piosenki. Młodą parę jeszcze kilka razy mijaliśmy później na ulicach Trogiru

Katedra świętego Wawrzyńca w Trogirze © szczypiorizka

chorwacki ślub © szczypiorizka

Trogir © szczypiorizka

Podobnie jak wcześniej odwiedzone miasta chorwackie, Trogir również jest bardzo ładny. Bardzo klimatyczne ulice, sporo knajpek w każdym zakątku, można śmiało dać się zgubić, by potem wyjść gdzieś przy wybrzeżu.

Romeo, Romeo, gdzie jesteś mój Romeo? © szczypiorizka

dziedziniec klasztoru benedyktynek, Trogir © szczypiorizka

grecki bóg Kairos w Trogirze © szczypiorizka

Wieczorem poszłam wypić piwo z częścią ekipy, po czym ulotniłam się do kajuty, by się spakować (cudowne rozmnożenie bagaży 😂).
W sobotę w drodze powrotnej do Polski, zatrzymaliśmy się, by zwiedzić Park Narodowy Jezior Plitwickich. Genialne miejsce, chociaż pierwszy raz w życiu przeszkadzały mi te tłumy turystów. Nie miałam nawet takiego uczucia, gdy zwiedzałam Muzea Watykańskie xD

Jeziora Plitwickie © szczypiorizka

Nad ranem, 3 maja dojechaliśmy do Katowic, gdzie część osób pożegnała się i ruszyła do swoich domów. Ja ruszyłam na rowerze w kierunku Chorzowa Batorego (z bagażem na plecach i w sakwach), gdzie wsiadłam do pociągu.

murale zawsze i wszędzie © szczypiorizka

mam brudny rower © szczypiorizka

Zdążyłam jeszcze w tym dniu zagrać wraz z parafialną orkiestrą na I Komunii Świętej 😂

zdążyłam na granie © szczypiorizka

*część zdjęć z całego cyklu chorwackiego nie jest mojego autorstwa, tylko innych uczestników wyjazdu*
PODSUMOWANIE
To był świetny wyjazd. Tradycyjnie, poznałam super ludzi, z którymi rozmowy się nie kończyły. W dużej mierze krążyły wokół rowerów i wycieczek rowerowych. To naprawdę wspaniałe poznać tyle osób z całej Polski, które mają podobne zainteresowania do moich. Przepiękne widoki, ani razu mi się nie znudziły, czy to siedząc na rowerze, czy płynąc na statku w kierunku kolejnej wyspy. Jedzenie na statku był bardzo smaczne i obfite, śniadania w formie szwedzkiego stołu, a obiady w formie dwóch dań+ przystawka (sałatka, a raczej sałata z oliwą)+ deser. Załoga bardzo sympatyczna i rozmowna, głównie po angielsku rozmawialiśmy z nimi, ale pojedyncze zwroty czy to my po polsku czy to oni po chorwacku- również były zrozumiałe 😊 Kajuty małe, ale czyste, bez problemu się zmieściłam z moimi bagażami. Formuła wyjazdu, polegająca na płynięciu od wyspy do wyspy, którą zwiedzaliśmy na rowerach bardzo fajna. Oszczędzaliśmy na dojeździe autokarem do punktu startu sporo czasu, a dzięki temu, że nocowaliśmy na statku w marinie, zawsze byliśmy w centrum miasta. Wycieczki kończyły się między 15 a 17, więc zawsze było sporo jeszcze czasu na zwiedzanie danego miejsca. W poprzednich wyjazdach do hotelu wracaliśmy między 19 a 20, nim się wykąpałam, zrobiłam pranie, byłam już na tyle zmęczona, że często nie chciało mi się już nigdzie wychodzić. Nie mam zastrzeżeń do przewodników, Sebastiana (z którym jeździłam w grupie), czy Michała (kierownika całego wyjazdu i przewodnika pierwszej grupy rowerowej), bardzo sympatyczni i kompetentni. W razie potrzeby służyli pomocą.
Co do samych tras, to były podjazdy i to sporo 😂 Nie analizowałam wykresów i nie porównywałam tego z poprzednimi wyjazdami, ale sądzę, że były o niebo łatwiejsze od Serbii. Było ciężko, mieliśmy w swojej grupie "sekcję pieszą", ale było to wszystko do ogarnięcia. Na zjazdach było mi zimno 😂 ale znowu pobiłam swój rekord->pokonałam 5km poniżej 9 minut 😛
Jedynie do czego mogę się przyczepić to do tego, że na obiad często czekaliśmy około 2 godzin, mimo, że kapitan dokładnie wiedział, o której się zameldujemy po wycieczce. Nie mam pojęcia z czego to wynikało. W rozpisce rzeczy do zabrania, którą dostaliśmy przed wyjazdem od organizatora, było parę rzeczy, która finalnie w ogóle nie była potrzebna (np zapięcia rowerowe, dla mnie kilogram mniej na plecach to sporo, a tyle mniej więcej waży to łamane zapięcie, które posiadam).
Reasumując, takie mocne 9,5 na 10 przyznaję tej ofercie wycieczki z biura Horyzonty i bardzo ją polecam. Z tym, że nie jestem pewna jak ktoś z chorobą morską zareaguje na tę formę transportu 🤷 i to trzeba mieć na uwadze podczas podejmowania decyzji. 😉

Kategoria Chorwacja

DST 46.20km
Czas 03:27
V_AVG 13.39km/h
Sprzęt Velli
Aktywność Jazda na rowerze

Chorwacja dzień szósty

Czwartek, 30 kwietnia 2026 · dodano: 09.05.2026 | Komentarze 6

Pogoda w tym dniu była niezbyt zachęcająca. Prognozy wskazywały na opady deszczu.

czekając na start i analiza pogodowa © szczypiorizka

Na szczęście nie padało, ale wiatr był dosyć silny i zimny. Pierwszą dłuższą przerwę mieliśmy w miejscowości Brusje. Jest tam kawiarnia, która zarazem pełni funkcję swego rodzaju muzeum. Są tam przeróżne ciekawe eksponaty, przedmioty użytkowe. Było na czym oko zawiesić.

Family Farm- Brusje © szczypiorizka

foka pszczelarz © szczypiorizka

Po zagrzaniu się herbatą (w moim przypadku), czy też jak większość, kawą, ponownie ruszyliśmy w trasę.

na trasie © szczypiorizka

na trasie © szczypiorizka

Stari Grad © szczypiorizka

skojarzenie z Call of Duty © szczypiorizka

W tym dniu trasa była podzielona na dwie części. Pierwsza prowadziła z Hvaru do miejscowości Stari Grad. Tam mieliśmy przerwę na obiad na statku, gdzie również wybraliśmy króla i królową morza. Fajna sprawa, wymyśliła ją jedna z uczestniczek. Każdy z nas mógł na kogoś zagłosować i podać przyczynę oddania głosu (np. najbardziej kolorowo ubrana osoba, albo jak w moim przypadku- że mam wszystko w sakwie 😆). Zostałam wicekrólową 😂

król i królowa morza © szczypiorizka

Po obiedzie i wyłonieniu zwycięzców ruszyliśmy na drugą część wycieczki, której celem była Jelsa. Gdzieś w połowie trasy do miasteczka, pierwsza grupa zgubiła jedną osobę. Po około 20 minutach telefonów i ustalaniu miejsca pobytu zguby udało się nam dojechać do celu, gdzie mieliśmy trochę czasu wolnego. Pogoda dalej nie była zachęcająca, wciąż mocno wiało i było zimno. Nie miałam ochoty gdzieś siadać w kawiarnianym ogródku, dlatego z koleżanką pokręciłyśmy się między uliczkami.

wietrzna Jelsa © szczypiorizka

jadę © szczypiorizka

jakiś dziwny ten Napoleon © szczypiorizka

Po przeanalizowaniu sytuacji pogodowej, zdecydowałam się wrócić do Starego Gradu wraz z pierwszą grupą (po prostu ruszała wcześniej).

z rąsi na szybko © szczypiorizka

Pierwsza grupa rzeczywiście miała szybsze tempo niż nasza. Może to dlatego, że większość stanowiły elektryki 😛

kolega robił © szczypiorizka

Wieczór spędziliśmy w fajnej knajpce w Starym Gradzie.

Stari Grad © szczypiorizka

*część zdjęć z całego cyklu chorwackiego nie jest mojego autorstwa*

Kategoria Chorwacja

DST 51.10km
Czas 03:22
V_AVG 15.18km/h
Sprzęt Velli
Aktywność Jazda na rowerze

Chorwacja dzień piąty

Środa, 29 kwietnia 2026 · dodano: 08.05.2026 | Komentarze 7

To była najdłuższa trasa na całym wyjeździe. Start w Korčuli, a następnie północnym wybrzeżem, powoli zmierzaliśmy na zachodnie wybrzeże wyspy do miasta Vela Luka. Po drodze mijaliśmy między innymi takie miejscowości jak: Žrnovo, Pupnat, Smokvica, Blato. Trasa charakteryzowała się krótkimi i ostrymi podjazdami, a następnie zróżnicowanymi zjazdami. Było też sporo odcinków szutrowych- różnej jakości. W dodatku dzień był wietrzny, nie ułatwiał jazdy, czasami miałam wrażenie, że stoję w miejscu.

zdjęcie z rąsi © szczypiorizka

fotka na szybcika © szczypiorizka

Oprócz murali, zdarzały się też i inne piękne widoki, które w miarę możliwości ja, albo inni członkowie wyjazdu uwieczniali (*część zdjęć całego cyklu chorwackiego nie jest mojego autorstwa).

na trasie © szczypiorizka

stocznia w Blato, Korčula © szczypiorizka

Złapanie jakiego muralu podczas jazdy nie należało do najłatwiejszych. Z jednej strony jazda rowerem w zmienno-trudnych warunkach, obserwowanie innych uczestników/ przewodnika by się po drodze gdzieś nie zgubić, podziwianie widoków, a zarazem spoglądanie we wszelakie dziwne zakątki (nie zawsze ciekawe na pierwszy rzut oka), z myślą, że coś tam się znajdzie zamalowanego. Czasami coś ciekawego dostrzegłam do sfotografowania, ale ze względów między innymi bezpieczeństwa, nie zatrzymywałam się tylko jechałam dalej.

na trasie © szczypiorizka

Vela Luka © szczypiorizka

Silny wiatr spowodował, że kapitan Labradora zdecydował się od razu po zakończeniu naszej wycieczki popłynąć na wyspę Hvar. Pierwotnie mieliśmy nocować w porcie w Vela Luka.
Dzięki temu mieliśmy okazję zwiedzić kolejne ładne miasto- Hvar.

Hvar © szczypiorizka

panorama Hvaru © szczypiorizka

Hvar © szczypiorizka

W mieście tym znajduje się tak zwana Twierdza Hiszpańska. Część uczestników postanowiła ją zwiedzić, niestety nie wszystkim się udało. Sporo schodów 😛 i zbyt późne wyjście na ląd spowodowało, że ja wraz z paroma osobami weszliśmy na szczyt wzgórza jakieś 5 minut po ostatnim możliwym wejściu na teren twierdzy. Na szczęście wokół twierdzy był ładny park, gdzie mogliśmy również podziwiać panoramę miasta.

Wyspy Paklińskie © szczypiorizka

panorama na Hvar © szczypiorizka

wejdź do swojej kajuty po kilku głębszych xD © szczypiorizka

Nie chcieliśmy opuszczać tak malowniczego zakątka miasta, ale z drugiej strony, widok na ciekawe, małe uliczki zachęcał do eksploracji.

Katedra św. Szczepana w Hvarze © szczypiorizka

Ponownie udało mi się złapać patriotyczny mural, nawiązujący do wojny z lat 90. XX wieku.

Toni Petrić- uczestnik wojny © szczypiorizka

patriotyczny mural © szczypiorizka

Wieczorem twierdza prezentowała się równie okazale jak za dnia.

Twierdza Španjola © szczypiorizka

Kategoria Chorwacja

DST 15.84km
Czas 01:17
V_AVG 12.34km/h
Sprzęt Velli
Aktywność Jazda na rowerze

Chorwacja dzień czwarty

Wtorek, 28 kwietnia 2026 · dodano: 08.05.2026 | Komentarze 5

Share the road © szczypiorizka

Ten dzień nazwałam dniem odpoczynku- uznałam, że nie będę się porywać na dłuższą trasę, która wg opisu miała być trudniejsza zarówno pod względem wzniesień jak i nawierzchni. W tym dniu zwiedzaliśmy Wyspę Miodową, czyli Mljet- znajduje się tam Park Narodowy Mljet.

Park Narodowy Mljet © szczypiorizka

Piękna słoneczna pogoda sprawiała, że wody w jeziorach mieniły się od lazurowego po turkus. Ciężko było oderwać wzrok i skupić się na jeździe. Na terenie Parku są wydzielone miejsca, w których obowiązkowo należało prowadzić rower, np. mijając wioski.

Park Narodowy Mljet © szczypiorizka

Nawet jest plaża, z której można korzystać i zażywać kąpieli. Woda jednak była za zimna i niestety były tam jeżowce. Nie przeszkodziło nam to w odpoczynku- wygodnie rozsiedliśmy się na ręcznikach, by po prostu sobie posiedzieć, porozmawiać.

Kościół św. Benedykta i klasztor © szczypiorizka

Park Narodowy Mljet © szczypiorizka

Taki spokojniejszy dzień był mi potrzebny. Praktycznie zero podjazdów, jedyną trudnością był most, na którym były specjalne szyny ułatwiające przeprowadzenie roweru na drugą stronę, ale mi szybciej i wygodniej szło, gdy wzięłam do ręki rower.

szybciej biorąc pod pachę © szczypiorizka

Park Narodowy Mljet © szczypiorizka

na trasie © szczypiorizka

Luźniejszy dzień sprawił, że można było co chwilę się zatrzymywać i robić zdjęcia 😁

zdążyłam zrobić zdjęcie © szczypiorizka

Tu też jedna z uczestniczek złapała kapcia. Na szczęście miała zapasową dętkę, nasz przewodnik sprawnie pomógł ją wymienić.
W ogóle to zapomniałam napisać i podkreślić, część zdjęć z całego cyklu wpisów z Chorwacji nie jest mojego autorstwa, to także zdjęcia innych uczestników. Są na tyle ładne (o niebo lepsze od moich), że postanowiłam je uwiecznić na swoim blogu 🙂

Park Narodowy Mljet © szczypiorizka

Po przejażdżce po Parku Narodowym, popłynęliśmy na kolejną wyspę, Korčulę. Nie wiem czy już pisałam, ale czasem zdarzało się tak, że w porcie statki cumowały jeden obok drugiego, w taki sposób, że chcąc się dostać na ląd, trzeba było przejść przez kilka cudzych pokładów.

ten ostatni to Labrador © szczypiorizka

Przyjechaliśmy na tyle wcześnie, że spokojnie mogliśmy jeszcze zwiedzić miasteczko, coś zjeść, czy pójść na zakupy.

Korčula © szczypiorizka

Moje oczy oczywiście wypatrywały malunków.

kibicowski © szczypiorizka

dwa kotki © szczypiorizka

Korčula to miasto, w którym prawdopodobnie urodził się Marco Polo.

wieża z lewej- dom rodzinny Marco Polo © szczypiorizka

Nawet znalazłam piękny mural, który upamiętnia tego podróżnika, niestety zasłonięty był Fiatem 500 😪

dokonania Marco Polo © szczypiorizka

Sporą część murku zajmuje ten mural, ale jak widać, no właśnie, że nie widać :P Ten piździk też mi zawadzał.

patriotycznie © szczypiorizka

patriotycznie © szczypiorizka

zasłonięty Marco Polo © szczypiorizka

Mural ten znajduje się w pobliżu centrum handlowego Tommy. Z drugiej strony, przy innym murku można było dostrzec resztki innego cyklu murali, niestety w dość opłakanym stanie. Znalazłam artykuł, na którym widnieją jeszcze w całości te malunki. Ich tematyka jest związana z wojną w Chorwacji, która się toczyła w latach 1991-1995.

zniszczone malunki przy C.H. Tommy © szczypiorizka

zniszczone malunki przy C.H. Tommy © szczypiorizka

Mam wrażenie, że specjalnie zostało one zdewastowane.

zniszczone malunki przy C.H. Tommy © szczypiorizka

Papieża zostawili nienaruszonego.

JPII © szczypiorizka

Miasto jest bardzo ładne, warte zwiedzenia.

Korčula © szczypiorizka

Nawet przy szkole jest fajny, kolorowy mural. Nie robiłam super zbliżenia, bo widziałam bawiące się tam dzieci.

mural w szkole © szczypiorizka

Mimo to, zauważyłam polski akcent. Poznański artysta, zwany Noriakim Kasai uwiecznił tam tak zwanego Pana Peryskopa. W Katowicach sporo tego można znaleźć.

Pan Peryskop poznańskiego Noriaki Kasai © szczypiorizka

Wszystkie "kibicowskie", które złapałam, były spoko, poprawne. Nie jakieś tam bazgroły w stylu odwróconej litery R (+ odpowiednie słowo wplecione, które wyraża brak poparcia dla klubu z Chorzowa 😛).

kibicowski © szczypiorizka

Innym ciekawym artystą, który pozostawił swoją pracę na ścianie, to niejaki Invader. To francuski artysta, jego prace to pikselowe mozaiki, a inspiracją są gry ( np.Pac-Man czy Super Mario).

Super Mario- artysta Invander © szczypiorizka

Na punkt widokowy nie dotarłam, ale na szczęście były takowe osoby, które zdecydowały się na dłuższy spacer (podobno było sporo schodów). Dlatego pozwolę sobie umieścić na blogu zdjęcia cudzego autorstwa, bo świetnie pokazują, jak ładnym miasteczkiem jest Korčula 😉

widok na marinę © szczypiorizka

panorama Korčuli © szczypiorizka