Chorwacja dzień siódmy, epilog i podsumowanie

Piątek, 1 maja 2026 · dodano: 09.05.2026 | Komentarze 8

Wiatr nie odpuszczał, był to powód dla którego zostaliśmy w Starym Gradzie, nie ruszyliśmy na kolejną wyspę (miała być Solta). Wobec tego przewodnicy przygotowali dla nas alternatywną trasę po wyspie Hvar. 

na trasie © szczypiorizka

Taka "zapchajdziura", byle coś pokręcić na rowerze.

taka atrakcja © szczypiorizka

W dodatku wycieczka ta obfitowała w jakieś awarie rowerowe czy też gubienie grupy. To sprawiło, że trasa została okrojona- musieliśmy się na odpowiednią godzinę stawić w marinie, by zapakować rowery na statek.

na trasie © szczypiorizka


lotnisko w polu © szczypiorizka

Po południu dopłynęliśmy do Trogiru. Według oferty wycieczki, powinniśmy czas ten spędzić w Splicie, ale tamtejszy port jest w remoncie. 

Północna Brama i św. Jan z Trogiru © szczypiorizka

W tym dniu mieliśmy zaplanowane zwiedzanie miasta wraz z przewodniczką, nim jednak to nastąpiło, trochę sami eksplorowaliśmy uliczki. Udało mi się zwiedzić z koleżanką Twierdzę Kamerlengo. Dobrze, że do mnie dołączyła- miałabym problem zejść z murów po schodach 😆

w Twierdzy Kamerlengo © szczypiorizka


Twierdza Kamerlengo © szczypiorizka


widok na marinę w Trogirze © szczypiorizka

W trakcie spaceru złapałam jeszcze jedno graffiti

jeszcze jedno graffiti © szczypiorizka


detal © szczypiorizka

Podczas zwiedzania miasta wraz z przewodniczką, trafiliśmy na ciekawe wydarzenie. Mianowicie w pobliskiej katedrze miał miejsce ślub, a goście (wraz z przypadkowymi turystami) czekając aż para młoda wyjdzie z kościoła, zebrała się przed wejściem i zaczęła śpiewać różne chorwackie piosenki. Młodą parę jeszcze kilka razy mijaliśmy później na ulicach Trogiru

Katedra świętego Wawrzyńca w Trogirze © szczypiorizka


chorwacki ślub © szczypiorizka


Trogir © szczypiorizka

Podobnie jak wcześniej odwiedzone miasta chorwackie, Trogir również jest bardzo ładny. Bardzo klimatyczne ulice, sporo knajpek w każdym zakątku, można śmiało dać się zgubić, by potem wyjść gdzieś przy wybrzeżu.

Romeo, Romeo, gdzie jesteś mój Romeo? © szczypiorizka


dziedziniec klasztoru benedyktynek, Trogir © szczypiorizka


grecki bóg Kairos w Trogirze © szczypiorizka

Wieczorem poszłam wypić piwo z częścią ekipy, po czym ulotniłam się do kajuty, by się spakować (cudowne rozmnożenie bagaży 😂).
W sobotę w drodze powrotnej do Polski, zatrzymaliśmy się, by zwiedzić Park Narodowy Jezior Plitwickich. Genialne miejsce, chociaż pierwszy raz w życiu przeszkadzały mi te tłumy turystów. Nie miałam nawet takiego uczucia, gdy zwiedzałam Muzea Watykańskie xD

Jeziora Plitwickie © szczypiorizka

Nad ranem, 3 maja dojechaliśmy do Katowic, gdzie część osób pożegnała się i ruszyła do swoich domów. Ja ruszyłam na rowerze w kierunku Chorzowa Batorego (z bagażem na plecach i w sakwach), gdzie wsiadłam do pociągu.

murale zawsze i wszędzie © szczypiorizka



mam brudny rower © szczypiorizka

Zdążyłam jeszcze w tym dniu zagrać wraz z parafialną orkiestrą na I Komunii Świętej 😂

zdążyłam na granie © szczypiorizka

*część zdjęć z całego cyklu chorwackiego nie jest mojego autorstwa, tylko innych uczestników wyjazdu*
PODSUMOWANIE
To był świetny wyjazd. Tradycyjnie, poznałam super ludzi, z którymi rozmowy się nie kończyły. W dużej mierze krążyły wokół rowerów i wycieczek rowerowych. To naprawdę wspaniałe poznać tyle osób z całej Polski, które mają podobne zainteresowania do moich. Przepiękne widoki, ani razu mi się nie znudziły, czy to siedząc na rowerze, czy płynąc na statku w kierunku kolejnej wyspy. Jedzenie na statku był bardzo smaczne i obfite, śniadania w formie szwedzkiego stołu, a obiady w formie dwóch dań+ przystawka (sałatka, a raczej sałata z oliwą)+ deser. Załoga bardzo sympatyczna i rozmowna, głównie po angielsku rozmawialiśmy z nimi, ale pojedyncze zwroty czy to my po polsku czy to oni po chorwacku- również były zrozumiałe 😊 Kajuty małe, ale czyste, bez problemu się zmieściłam z moimi bagażami. Formuła wyjazdu, polegająca na płynięciu od wyspy do wyspy, którą zwiedzaliśmy na rowerach bardzo fajna. Oszczędzaliśmy na dojeździe autokarem do punktu startu sporo czasu, a dzięki temu, że nocowaliśmy na statku w marinie, zawsze byliśmy w centrum miasta. Wycieczki kończyły się między 15 a 17, więc zawsze było sporo jeszcze czasu na zwiedzanie danego miejsca. W poprzednich wyjazdach do hotelu wracaliśmy między 19 a 20, nim się wykąpałam, zrobiłam pranie, byłam już na tyle zmęczona, że często nie chciało mi się już nigdzie wychodzić. Nie mam zastrzeżeń do przewodników, Sebastiana (z którym jeździłam w grupie), czy Michała (kierownika całego wyjazdu i przewodnika pierwszej grupy rowerowej), bardzo sympatyczni i kompetentni. W razie potrzeby służyli pomocą.
Co do samych tras, to były podjazdy i to sporo 😂 Nie analizowałam wykresów i nie porównywałam tego z poprzednimi wyjazdami, ale sądzę, że były o niebo łatwiejsze od Serbii. Było ciężko, mieliśmy w swojej grupie "sekcję pieszą", ale było to wszystko do ogarnięcia. Na zjazdach było mi zimno 😂 ale znowu pobiłam swój rekord->pokonałam 5km poniżej 9 minut 😛
Jedynie do czego mogę się przyczepić to do tego, że na obiad często czekaliśmy około 2 godzin, mimo, że kapitan dokładnie wiedział, o której się zameldujemy po wycieczce. Nie mam pojęcia z czego to wynikało. W rozpisce rzeczy do zabrania, którą dostaliśmy przed wyjazdem od organizatora, było parę rzeczy, która finalnie w ogóle nie była potrzebna (np zapięcia rowerowe, dla mnie kilogram mniej na plecach to sporo, a tyle mniej więcej waży to łamane zapięcie, które posiadam). 
Reasumując, takie mocne 9,5 na 10 przyznaję tej ofercie wycieczki z biura Horyzonty i bardzo ją polecam. Z tym, że nie jestem pewna jak ktoś z chorobą morską zareaguje na tę formę transportu 🤷 i to trzeba mieć na uwadze podczas podejmowania decyzji. 😉